Thijs Kennes, revalidant

Het was 27 december 2008, 5 uur ’s middags. Ik had net mijn rijbewijs en we reden in mijn eerste autootje van Mc Donalds naar huis. In mijn jeugdige onbezonnenheid reed ik veel te hard. We vlogen uit de bocht tegen een boom. Gelukkig hebben we het er alle 3 levend van afgebracht, daar ben ik heel dankbaar voor. Bij mijzelf heeft het een bijzondere ontwikkeling in gang gezet.

Er niet bij willen horen
Na 8 weken ziekenhuis in Tilburg verhuisde ik naar het aangrenzende Libra Revalidatie. In eerste instantie wilde ik niet bij al die mensen met hun beperkingen horen. ‘Ik ben niet één van jullie, ik hoor hier niet’, zei ik tegen een mede-revalidant, een vrouw die helemaal verlamd was. De dame in kwestie werd kwaad en zette mij met beide benen op de grond. ‘Je hebt met je onbezonnen gedrag 3 mensenlevens op het spel gezet, maar toch kun jij straks weer verder met je leven. Ik ben van een keukentrapje gevallen en ben vanaf mijn nek verlamd. Ik kan nooit meer mijn kinderen optillen, ben mijn baan kwijt en mijn man heeft mij verlaten’.

De ommekeer
De woorden van deze dame zette me aan het denken. Tot die tijd was ik een beetje een flierefluiter en kwam alles me aanwaaien. Maar ineens kreeg ik het besef dat ik enorm geluk had gehad. Dat ik nog een tweede kans kreeg om iets van mijn leven te maken. Dat al deze mensen om mij heen het moeilijk hadden en mijn steun en hulp hard nodig hadden. Ik maakte mijn excuses en begon met mijn revalidatie.

Aan het werk
Ik ging er volop tegenaan. Mijn gedrevenheid stak ook andere revalidanten aan. Het was een prachtige tijd. Ik leerde liefdevol te zijn en voelde me één met iedereen. We maakten er iets moois van, iedere dag weer en daarbij was humor een belangrijk smeermiddel. De behandelaars waren fantastisch, ze stonden altijd voor je klaar. Ik voel me een gezegend mens dat ik deze tijd heb mogen meemaken.

Een app ter ondersteuning
Na mijn revalidatie heb ik mijn studie afgemaakt en ben ik begonnen met de ontwikkeling van een digitale leestafel voor wachtkamers. Nu heb ik een bedrijf van 15 mensen en staan er in talloze wachtruimtes van ziekenhuizen, tandartsen, kappers enz. onze digitale informatietafels. Op dit moment ontwikkelen we een informatieapp, waar je alles op kan vinden wat je nodig hebt en die je bijvoorbeeld automatisch aanmeldt voor een behandeling. Want ik heb tijdens mijn revalidatie geleerd ‘Niets is onmogelijk ofwel alles is mogelijk’!

“‘Niets is onmogelijk ofwel alles is mogelijk’!”